วิธีสร้างสมาคม สำหรับนักโขกหน้าใหม่
ผมอยากมีสมาคมหมากรุกไทยใกล้ๆบ้านจังเลยครับเ พราะเป็นการสะดวกในการเดินทางและทำให้ใครที่สนใจแต่ลำบากในการเดินทางไม่ต้องหน่ายในเรื่องค่าโดยสารและเรื่องของเส้นทาง พอมีวิธีสร้างสมาคมไหมครับ ถึงจะดูไกลตัวไปหน่อยแต่ผมอยากฟังไว้เป็นแนวทางและสำหรับบางคนที่มีความคิดริเริ่มแต่ไม่รู้จะเริ่มอย่างไรจะได้รับฟังไว้ครับ
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็นครับ
Tboy 
(6 votes, average: 3.67 out of 5)
Loading …
Thaibg
ผมคิดว่า ถ้าอยากมีสมาคมใกล้บ้าน ก็สร้างเองเลยครับผม ที่บ้านก็ได้ หรือที่ชุมชนร้านกาแฟใกล้บ้านอะไรประมาณนี้ โดยอาจจะนัดชวนเพื่อนๆมาเล่นกันเองก่อน และแนะนำให้รู้จักเวบนี้ อิอิ เล่นกันเองพัฒนาแต้มกันเอง ฝึกฝนจนกระทั่งได้ผลเป็นที่น่าพอใจแล้ว เดี๋ยวโอกาสก็ตามมาเองครับ
วันก่อนที่ผมไปลงแข่งที่นครศรีธรรมราช มีน้องอยู่คนหนึ่งเดินทางมาจากสงขลา มาคนเดียว ยังเรียนอยู่เลยครับแต่บอกผมว่า ต้องการหาประสบการณ์ แม้จะตกรอบแรกกลับบ้านไปก่อน แต่ผมคิดว่าน้องเขาได้อะไรๆ กลับไปเยอะครับ เพราะเขามาโดยมีจุดหมาย คือการทดสอบฝีมือของตนเอง ทดสอบตนเองว่าปลาที่อยู่ในหนองน้ำ เมื่อลงไปในทะเลแล้วจะเอาตัวรอดได้อย่างไร? ซึ่งผมอดที่จะชื่นชมไม่ได้ และแน่นอนว่าสิ่งที่เขาได้กลับไปก็คือ จิตใจที่มุ่งมั่นมากกว่าเดิม เพื่อการเรียนรู้และการฝึกฝนตนเอง
ดังนั้น ทำไปเลยครับ อะไรที่เราคิดว่าดี ว่าถูกต้อง ไม่ต้องไปกลัวว่าใครจะว่าเราว่าไร้สาระหรือ ทำตัวไม่มีประโยชน์(โดนเมียว่าอยู่บ่อย อิอิ) เรามั่นใจของเราว่ามันมีประโยชน์ต่อเยาวชน สังคม ประเทศชาติ เราก็ไม่ต้องไปกังวล แม้แต่เราจะเล่นซักเกมส์หนึ่งเราก็เล่นอย่างเต็มที่ อย่างมีความสุข มันก็น่าจะเป็นเรื่องที่สวยงามในความทรงจำของเราไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ มิใช่หรือครับ
ควรมีแผนงานก่อน
-ศึกษาข้อมูลและกฏหมาย หากลุ่มคนเป็นแนวร่วมเบื้องต้น
-มีเป้าหมาย และมีกำหนดระยะเวลา(เป้าหมายคือคน พื้นที่ และผลคาดหวัง)
-มีวิธีดำเนินการตามลำดับเป็นขั้นๆไป
-มีวิธีแก้ไขข้อบกพร่องปัญหา
-งบประมาณคำนวณได้จากเป้าหมายและวิธีดำเนินการ
-แล้วก็ดำเนินการ
-วางแผนแบบนี้ก่อน เวลาทำจึงจะไม่ท้อ มีหนทางที่มองไปหา และไม่เป็นจอกแหนลอยไปมาตามแต่แรงอารมณ์
-เห็นหลายคนทำ แล้วถอดใจก่อนจะเห็นผล ทั้งๆที่อีกนิดเดียวก็จะสำเร็จแล้ว ก็ขอให้ประสบความสำเร็จทุกคนครับ
ขอเป็นกำลังใจให้นะครับ ทุกวันนี้แถวบ้านผมก็มีเล่นกัน จากที่ไม่เคยมี (ซึ่งจริง ๆแล้วมีคนเล่นเป็น)ลองสังเกตดูแถวบ้านท่านดูว่า มีที่ไหนที่น่าจะเล่นหมากรุกกันได้บ้าง เช่น วัด ,วิน มอเตอร์ไซด์ ศูนย์เยาวชนที่มีคนออกกำลังกายกันเยอะ ๆ หรือที่บ้านเราเองก็ได้ เอาแบบว่าพอมีเนื้อที่เล่นกันได้หน่อย สำหรับคนที่ใจรักและพอจะมีเงินจะง่ายหน่อย เพราะเราอาจจะซื้อกระดานและตัวหมากมาไว้ให้พวกเค้าได้ลองเล่นกันได้เยอะ แต่สำหรับท่านที่ใจรักและทุนน้อยแบบผม ^.^ ผมจะไปซื้อตัวหมากรุกถูกราคาชุดละ 30-35 บาท (ขอบอกว่าราคาต่ำแต่คุณภาพสูงนะครับ)
กระดานเราอาจจะไปซื้อฟิวเจอร์บอร์ดหรือแผ่นป้ายหาเสียง โฆษณา ที่เค้าไม่ใช้แล้ว เอามาตัดแล้วก็ตีเส้นเอาเอง อาจจะต้องลงมือทำหน่อย แต่วผมว่าน่าภูมิใดครับ แนะนำว่าขนาดของช่องในตารางควรจะเป็นขนาด 2×2นิ้ว จะกำลังดี อ้อที่วัดบางวัด อาจจะมีโตะม้าหินริมคลอง หลาย ๆตัวเราก็เพียงแต่เอาชุดหมากรุกมาให้เค้าลองเล่นกัน แต่ระวังด้วยนะครับ บางวัดอาจจะมีข้อห้ามไม่ให้เล่นหมากรุกด้วย *-*เกือบลืมแน่ะ
ไม่แน่ใจว่าแถวบ้านท่านมีซุ้มอยู่แล้วหรอไม่ ถ้ามีเราก็อาจจะไปร่วมแจมกับเค้าก็ได้ มีโอกาสเราก็ว่าปรึกษากันว่าทำอย่างไรให้ซุ้ม หรือสมาคมของเรามีคนมาเล่นกันเยอะ ทำอย่างไรจะมีคนที่เล่นดีในซุ้มเรา ซึ่งสุดท้ายเราก็อาจจะมีการจัดแข่งกันเองภายในสมาคม *-*รางวัลก็อาจจะเล็กน้อย เป็นเงินที่เราแชร์กัน หรือสิ่งของอะไรก็ได้ที่ดูมีความหมายหน่อยเช่น ถ้วยรางวัล(ไม่แพงนะ)เหล่านี้เป็นต้น ก็เลือกดูนะครับ ว่าวิธีไหนพอจะเป็นแนวทางได้บ้าง ที่สำคัญขอให้ใจรัก เริ่มจากทีละน้อยก็ได้ สุดท้ายสมาคมอาจจะใหญ่โตหรือจะเล็ก หรืออาจจะล้มไป…แต่สิ่งที่ท่านใดคือความภูมิใจและที่สำคัญ วิชาหมากรุกที่ท่านได้มาโดยไม่รู้ตัวด้วย *-*ขอเป็นกำลังใจให้ครับ
**สมาคมหมากรุกแห่งนี้ยินดีให้คำแนะนำ และเป็นกำลังใจให้เสมอครับ ^.^
ขอบคุณทุกความเห็นและกำลังใจครับ
สวัสดีครับ
ตามความเห็นผม เราต้องดูตัวเองก่อนครับว่าเรามีทรัพยากรอะไร และยังขาดอะไร เช่นถ้ามีเพื่อนเล่นอยู่แล้ว ก้อหาผู้ร่วมอุดมกาณ์ปรึกษากันว่าใครเหมาะสมและมีความเห็นอย่างไร จะตั้งซุ้มที่ไหน เช่น บ้านเพื่อนขายอาหาร ขายกาแฟ หรือเป็นเจ้าของวินต่างๆ มอไซค์ สี่ล้อ สามล้อ แท็กซี่ อื่นๆ ที่เหมาะจะเป็นจุดนัดพบถาวร ประมาณว่ามั่นคง แน่นอน คุ้มแดด คุ้มฝน มีคนดูแลซุ้มไปในตัว แลจะต้องมีโต๊ะ กระดาน ตัวหมาก อย่างน้อยสัก 2ชุด เป็นปฐมฤกษ์ มีตัวยืน คือมือรับแขก แบบว่าใครมาเมื่อไหร่ เป็นได้เล่น ถ้ามาแล้วแหง่วไม่มีใคร นานเข้าเขาก้อไม่มา แลต้องมีมือใหญ่คุมซุ้ม ประมาณว่าแม่เหล็กดูดคน คือพอมีฝีมือฉกาจฉกรรจ์พอตัว พอมีชื่อประดับซุ้ม ล่อเสือมากินหมู ประมาณนั้น ถ้ามีตัวยืน มีมือใหญ่ มีเดิมพัน ประมาณว่าเงินสะพัด มีขนบธรรมเนียมวัฒนธรรมอันดีงามประจำซุ้ม มีอัธยาศรัยไมตรี มีความสะดวกสบาย มีสีสรรค์ มีแต้มคูเขี้ยวเล็บเหลี่ยมคม ก้อพอมีลู่ทางว่าซุ้มจาปายรอดคร้าบพี่น้องงงงงงงงง ง ง ง ปล มีไฟ มีห้องน้ำ มีหลังคา มีข้าวมีน้ำ มีสาวๆๆๆๆๆๆๆๆ มีการคมนาคมดี มีอารายกันยุง มีเหล้า มีบุหรี่ มีที่จอดรถ ติดแอร์ไปเลย ฮา เวอร์ไป สร้างซุ้มได้ดังนี้ ข้าพเจ้าขอย้ายไปอยู่แถวนั้นด้วยคนคร้าบบบบบบบบบบ ไปกันนะ ท่านแอดมินที่ร้ากกกกกกกกก
ตามความเห็นของท่านอ๋าม้าคู่ ผมคิดว่าต้องมีเด็กเฝ้าต้นทางด้วยครับ เพราะดูๆไปจะคล้ายซ่องโจรมากกว่าซุ้ม อิอิ เอาเป็นว่าทำไปทีละเล็กๆน้อยๆก่อนก็พอครับ หรือถ้าอยากให้คนรู้จักซุ้มเราไวๆ ก็จัดแข่งแล้วก็ออกหาสปอนเซอร์ จัดดูซักครั้งก็น่าจะมีคนรู้จักเราแล้วหละครับ ทั้งนี้และทั้งนั้นต้องอาศัยความอดทนซักพักในช่วงเริ่มต้น แต่ถ้าเรามีความพยายามไม่ท้อถอย มันก็ต้องสำเร็จจนได้แหละครับ เอาใจช่วยครับท่าน
แล้วท่านแอดมิน มะหร่ายจาย้ายมาอยู่เปงเพื่อนผมละคร้าบ
เพิ่มเติมจากกระทู้ครับ
มีใจรัก มีเพื่อนร่วมอุดมการณ์ มีผู้อุปถัมภ์ มีเวลา(อันนี้หายากมาก)
มีความทุ่มเท มีความตั้งใจจริง………แบบนี้ มีซุ้มแน่
แต่ถ้ามีคนดำเนินรอยตาม มีศิษย์ มีครู มีคลื่นลูกใหม่ มีคนรับช่วง…แบบนี้ มีหมากรุกไทยไปอีกนานคร้าบ
แล้วพวกคุณอยู่แถวใหนกันหรอครับ
ผมลองหาแล้วแต่ไม่มีคนร่วมอุดมการณ์ส่วนมากบอก”เล่นๆไปเหอะไม่ต้องคิด
ไกล”
แนวร่วมผมคิดว่าก็คงมีแต่พวกคุณที่อยู่ในเว็บนี้ที่พอจะเป็นแนวร่วมได้เพราะ
อุดมการของเราเหมือนกันและเป้าหมายเหมือนกันความเป็นไปได้ก็ยิ่งสูง
ที่แนะนำไปข้างต้นนั้น เพราะ Tboy ถามในแง่ตั้งสมาคมหมากรุกไทยครับ
กรณีตั้งซุ้มหมากรุกจะง่ายขึ้น
1.หากระดานและตัวหมาก สักสามสี่กระดานก่อน
2.หาสถานที่ ที่คนผ่านมากหน่อย
3.แล้วTboyก็นั่งปรจำคอยเล่น หรือหาคู่เล่นมานั่งเล่น ทั้งวันนะครับ
แค่นี้ก็สำเร็จครับ
ความเป็นไปได้ในการสร้างสมาคมหรือการส่งเสริมหมากรุกไทยให้วัยรุ่นสมัยใหม่รู้จักผมพอเห็นแนวทางแล้วครับต้องขอบคุณทุกข้อชี้แนะครับ แต่ความเป็นไปได้สำหรับผมยังเป็นศูนย์เพราะผมยังขาดคุณทรัพย์และถึงจะมีทรัพย์แต่ขาดสมาขิก(อย่างน้อยห้าหกคน)เพราะไม่มีใครอยากเล่นกับคนเดิมซ้ำๆและถ้าหมากรุกไทยไม่ได้เป็นที่สนใจในระดับหนึ่งจากเยาวชนความเป็นไปได้ที่จะเข้ามาในสมาคมก็น้อยลงไปตามๆกัน สมาคมก็จะลำบากได้ ที่ผมอยากบอกคือ ขอให้ทุกคนกระตุ้นเด็กรุ่นน้อยรุ่นใหญ่ได้รู้จักหมากรุกไทยมากขึ้น สร้างแรงบันดาลใจโดยมีการแข่งขัน(ที่มีประจำ)เป็นแรงส่งพื้นฐาน และทุกการแข่งขันควรมีความหมายไม่ใช่แค่ด้านความรู้สึก ไม่ใช่เงินรางวัล แต่เป็นด้านเกรียตและศักศรีในการลำบากกว่าจะได้ชัยชนะ มันจะมีคุณค่าและเป็นแรงส่งให้มีการพัฒนาตนมากขึ้น ถ้ามีวัยรุ่นไฟแรงเป็นนักเล่นหมากรุกไทยเก่งๆเป็นที่ยอมรับความเป็นนักเล่นหมากรุก หมากรุกก็จะเป็นที่ยอมรับของคนในสังคมในทุกเพศทุกวัยและเมื่อนักเล่นหมากรุกไทยหน้าใหม่ไฟแรงเป็นแรงบันดาลใจให้เด็กรุ่นใหม่ต่อๆไป ถ้าเป็นอย่างที่คิดเส้นขนานของความเป็นไปได้กับหมากรุกไทยก็คงจะมาประจบกันในซักวันหนึ่ง
ขอบคุณทุกความเห็นครับ
มีตังค์ทำได้ทุกอย่าง ฮา
ล้อเล่นแต่เขียนจริง
ปล รักพี่น้องชาวยุทธ์ทุกคนคร้าบ
เเรงบันดาลใจเเละความเพียร ทำอะไรที่ยิ่งใหญ่ได้เสมอคราบบ ^^
เห็นด้วยครับ
